Czym jest hiperosmia, czyli nadwrażliwość węchowa.

Hiperosmia jest pojęciem mało znanym, ale bardzo dokuczliwym dla osób, które na nią cierpią. Hiperosmia odnosi się do zwiększenia ostrości zmysłu węchu, czyli jest przeciwieństwem anosmii, czyli niezdolności do wykrywania zapachów, o której zapewne niejednokrotnie słyszeliśmy.

Co to jest węch i do czego służy?

Zacznijmy jednak od krótkiego omówienia zmysłu węchu, a następnie porozmawiajmy o jego zmianach. Węch jest prawdopodobnie zmysłem, który jest najmniej zbadany i do którego przywiązujemy najmniejszą wagę. Rozumiemy, jak fundamentalne znaczenie ma ona u zwierząt, ale możemy sądzić, że u ludzi utraciła już większość swoich funkcji. Nic bardziej mylnego. Jako jeden z pięciu zmysłów łączy nas ze światem zewnętrznym i dostarcza nam wielu informacji, które nasz mózg przetwarza i bierze pod uwagę, aby działać w taki czy inny sposób. Zapach:

  • ostrzega nas przed niebezpiecznymi sytuacjami;
  • aktywuje odruchy trawienne;
  • pomaga rozpoznać smak potraw;
  • ma duże znaczenie w relacjach międzyludzkich.

Ponadto mamy świetną pamięć węchową, co oznacza, że gdy wyczujemy znajomy zapach, odczuwamy te same emocje, które towarzyszyły nam w innych okresach życia, gdy ten sam zapach był wyczuwalny. Na przykład, kiedy czuję zapach gumki do mazania, czuję się tak, jakbym znów był w szkole w dzieciństwie.

Zaburzenia zmysłu węchu.

Hiposmia i anosmia.

Najczęstszą ilościową zmianą zapachu jest jego redukcja lub utrata. Innymi słowy, odpowiednio: hyposmia lub anosmia. Może to być spowodowane przeziębieniem, polipami, problemami neurologicznymi lub, jak wszyscy wiemy, jest to obecnie jeden z najbardziej charakterystycznych (i długotrwałych) objawów COVID19. Brak zmysłu węchu jest bardzo uciążliwy. Tracimy smak potraw, nie wyczuwamy zapachów, które mogłyby nas ostrzec o obecności substancji toksycznych lub szkodliwych. Ponadto zmienia się część naszych relacji ze światem zewnętrznym.

Hiperosmia.

Co się dzieje, gdy zachodzi sytuacja odwrotna, czyli co się stanie, jeśli zamiast tracić zmysł węchu, nasz zmysł wzrośnie i będziemy odbierać wszystko bardziej intensywnie? Może wydaje nam się, że to zaleta. Wszyscy chcielibyśmy widzieć lepiej, słyszeć lepiej i mieć lepszy węch. Cóż, nie jest to zaleta, ale taki nadmiar informacji spowodowałby całkowite nasycenie naszego mózgu. Tak właśnie dzieje się w przypadku hiperosmii. Zazwyczaj (i wszyscy tego doświadczyliśmy), kiedy wchodzimy do miejsca o silnym zapachu, w pierwszej chwili go wyczuwamy. Jednak w miarę przebywania w tym miejscu zaczynamy się do niego “przyzwyczajać” i nie odczuwamy zapachu tak wyraźnie, dopóki nie wyjdziemy i nie wejdziemy ponownie. Dzieje się tak dlatego, że po odebraniu pierwszej informacji mózg nie musi już jej utrzymywać. W rzeczywistości jest na odwrót. Musi przesunąć te informacje na dalszy plan, aby móc być czujnym na inne informacje, które mogą do niego docierać. Jeśli informacja, w tym przypadku zapachowa, pozostaje na pierwszym planie i jest intensywna, może być bardzo nieprzyjemna. Osoby z hiperosmią mają niższy próg węchowy. Oznacza to, że potrzebują one mniej bodźców zewnętrznych, aby odbierać zapach. Ponadto intensywność zapachów może wywoływać doznania bardzo podobne do bólu. Wejście do pomieszczenia, w którym ktoś używa wody kolońskiej lub pali papierosy, może być dla tych osób bardzo nieprzyjemne.

Hiperosmia wpływa na jakość życia.

Hiperosmia może być bardzo uciążliwa i może mieć znaczny wpływ na jakość życia osoby cierpiącej. Mogą nawet zrezygnować z pracy, unikać kontaktów z innymi ludźmi lub udziału w spotkaniach towarzyskich. Może to oczywiście prowadzić do izolacji i nasilenia objawów. Nie należy mylić z subiektywną nadwrażliwością węchową. Jest to nietolerancja na pewne specyficzne zapachy

Pharmacie française en ligne”>

, ale bez obniżenia progu węchowego. Nie należy jej jednak mylić z wieloraką wrażliwością chemiczną. Występuje tu nietolerancja nie tylko na zapachy, ale także na kontakt z pewnymi substancjami na każdej drodze.

Przyczyny i leczenie hiperosmii.

Nie jest znana żadna konkretna przyczyna pojawienia się tego zaburzenia. Mówi się o predyspozycjach genetycznych, a także o wpływie hormonów. W rzeczywistości często pojawia się w czasie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz w okresie menopauzy. Może również występować jako aura migreny i może być konsekwencją boreliozy. Występuje również u części pacjentów z nadczynnością tarczycy spowodowaną chorobą Gravesa-Basedowa. Leczenie nie ma na celu leczenia hiperosmii jako takiej, ale raczej przyczyny hiperosmii. Pięć zmysłów jest bardzo ważnych, ponieważ stanowią nasz łącznik ze światem zewnętrznym, a wszelkie zmiany w ich funkcjonowaniu wpływają na jakość życia osoby chorej.